Wszystko tak szybko zleciało.Bliskie mi osoby odeszły inni wybrali drogę w której będą podążać beze mnie.'dno ma to do siebie, tak między nami, że
tańczymy wszyscy, a upadamy sami 'Trudno jest samej budować wszystko.Spróbowałam na nowo żyć jak na razie jest dobrze,oddycham,kocham i ufam.To czego mi tak bardzo brakowało,to od czego się odwróciłam.Łzy i uśmiech przez co uświadamiam sobie, że warto rozwijać się od początku,zaufać i pokochać.''Mówią, że sztuką jest wybaczać, według mnie sztuką jest ponownie zaufać.'' Jestem pewna i wiem że ryzykuje poraz kolejny i jestem narażona na następną ranę. Nie myślę czy mi się uda, ja chce czuć.Dobrze jest żyć wiedząc że zawsze ktoś na Ciebie czeka,myśli o Tobie i mocno Cie kocha,tak mocno jak może, gdy widzę ten uśmiech i te oczy ja widzę i czuje że to się uda i zacznę nazywać rzeczy po imieniu.Prawdziwa przyjaźń."Błagam, nie puszczaj mej ręki, kiedy razem z Tobą płonę"Miło że jeszcze była osoba która była wstanie mnie pokochać jaka byłam i jaką jestem teraz,zaakceptować moje wady jak i zalety, uśmiech i płacz.Przyznam się jest dobrze,bardzo dobrze.Szkoda że serce nadal pamięta ból po którym ma tylko bliznę."Otwieram butelkę i puszczam stare klasyki,
coś mi przypomina o niej i o tym jak zostałem z niczym"
To smutne, ale ludzie odchodzą.
OdpowiedzUsuńA samotność jest niekiedy po prostu trudna do zniesienia.
Uczymy się na błędach, a kto nie ryzykuje, ten nie żyje.